ЛИТИЈА ПО ПОВОД НОСЕЊЕТО НА МОШТИТЕ НА СВЕТА НЕДЕЛА - ОРОВНИК
Со солзи, молитва и вера: Оровник ги пречека моштите на Светата великомаченица НеделаСело Оровник беше исполнето со длабока духовна емоција и благодат, откако во манастирот „Св.вмч. Недела“ пристигнаа светите мошти на светата великомаченица Света Недела.Уште при самиот пречек пред храмот „Св. пророк Илија“, бројни верници со солзи во очите, сопрекрстени раце и тивка молитва ги дочекаа моштите, сведочејќи за силната вера и надеж што јаносат во своите срца. Моментот беше исполнет со тишина, но и со длабока внатрешна радост –како средба со нешто свето и вечно.Од таму започна свечената литија, која се движеше од „Св. Илија“ кон манастирот „Св. Недела“ во Оровник. Во текот на целото движење, верниците чекореа заедно со свештенството, пеејќи црковнипеснопенија, носејќи ја верата како светлина пред себе. Камбаните одекнуваа, а молитвата серазлеваше низ селото, претворајќи го секој чекор во благослов. Пристигнувањето во манастирот беше проследено со поклонение пред светите мошти, кадеверниците со длабока побожност се поклонуваа, барајќи здравје, мир и духовна сила. Многуминаостанаа во молитва, задржувајќи се пред моштите со надеж и доверба во застапништвото насветицата.Во вечерните часови беше отслужена богослужба, а духовната атмосфера продолжи и со културно-уметничка програма, во која се почувствува спојот меѓу верата и традицијата.Следниот ден, торжеството го достигна својот врв со светата архиерејска Литургија, на којаприсуствуваа Неговото Високопреосвештенство митрополитот Георгиј, НеговотоВисокопреосвештенство митрополитот Петар и Неговото Преосвештенство епископот Климент.Нивното присуство му даде посебна духовна тежина на овој настан, обединувајќи го народот возаедничка молитва.Верниците имаа можност да се причестат, да земат благослов и да учествуваат во светиот чин намал водосвет и прекршување на славскиот колач, со што заеднички се вознесе благодарност конБога.Овој настан ќе остане длабоко врежан во сеќавањата на сите присутни – како ден кога верата сепочувствува, кога солзите беа молитва, а заедништвото – сведоштво за живата Црква.